Możliwość jednoczesnego stosowania w rolnictwie różnych technik (metod) wytwarzania i możliwość ich wyboru w zależności od posiadanych zasobów czynników wytwórczych wynikają z tego, że poszczególne rodzaje czynników produkcji mogą się (w pewnych przynajmniej granicach) wzajemnie zastępować. Proces zastępowania się czynników określa się mianem substytucji czynników produkcji. Proces produkcji polega na użyciu wielu elementów nakładów. Problem jak produkować zawiera więc konieczność odpowiedzi nie tylko na pytanie: jaki powinien być poziom intensywności poszczególnych elementów nakładów, lecz także należy Określić: jak powinno się wzajemnie kombinować poszczególne elementy nakładów. Rozpatrzmy przykład kombinowania dwóch czynników produkcji, uznany za najłatwiejszy i wyjaśniający także przypadki bardziej skomplikowane, polegające na kombinacji wielu czynników. Koncepcja funkcji produkcji zasadza się na stwierdzeniu, że z danych nakładów można w konkretnych warunkach uzyskać określoną ilość produktu. Z prawdziwości tej tezy wynika jednakże jej odwrotność, tzn. że dana produkcja może być uzyskana tylko z określonych nakładów. Istnieje zwykle wiele różnorodnych kombinacji nakładów, które pozwalają osiągnąć tę samą wielkość produkcji.
Przyczyną zróżnicowania sposobów gospodarowania w rolnictwie są odmienne warunki naturalne, historyczne, kulturowe i ekonomiczne. Istnieje kilka typologii gospodarki rolnej.
Podział rolnictwa ze względu na wielkość stosowanych nakładów:
- rolnictwo intensywne – charakteryzujące się dużymi nakładami kapitału (nawożenie, środki ochrony roślin, materiał siewny najwyższej jakości, uszlachetnione rasy hodowanych zwierząt) i pracy żywej (ludzkiej) lub uprzedmiotowionej (maszyn) w celu uzyskania wysokich plonów. Gospodarka intensywna najczęściej występuje na obszarach o dużej gęstości zaludnienia, tj. w Europie Zachodniej, północno- wschodniej części Stanów Zjednoczonych oraz Azji Południowo-Wschodniej, Południowej i Wschodniej;
- rolnictwo ekstensywne – cechujące się małymi nakładami pracy i środków finansowych na jednostkę powierzchni lub sztukę przeliczeniową zwierząt. Uzyskiwane plony z jednostki powierzchni są niewielkie. Rolnictwo tego typu występuje na wielu obszarach krajów wysoko rozwiniętych, np. w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Australii oraz w Rosji i Kazachstanie. Ekstensywną gospodarkę rolną prowadzi także wiele ubogich krajów afrykańskich.
Podział rolnictwa ze względu na przeznaczenie uzyskiwanych produktów:
- rolnictwo towarowe – produkujące artykuły rolne przeznaczone na sprzedaż w całości lub w przeważającej części;
- rolnictwo samozaopatrzeniowe (naturalne) – produkcja rolna nastawiona jest na zaspokajanie potrzeb żywnościowych właściciela gospodarstwa i jego rodziny.
Podział gospodarki rolnej według Międzynarodowej Komisji Typologii Rolnictwa:
- rolnictwo pierwotne – charakteryzuje się wspólną własnością ziemi oraz wędrówkową formą jej użytkowania. Płody rolne niemal w całości przeznaczone są na spożycie wewnętrzne. Rolnictwo pierwotne występuje w dwóch odmianach:
• gospodarka żarowo-odłogowa – polega na wypaleniu działki leśnej, jej uprawie przez kilka lat, a następnie pozostawieniu odłogiem na okres kilkunastu lat. Rolnictwo tego typu zachowało się na obszarach lasów tropikalnych Afryki, Ameryki Południowej, Azji Południowo-Wschodniej i Oceanii;
• pasterstwo koczownicze – polega na ciągłej wędrówce ludności wraz ze stadami zwierząt (bydło, kozy, owce, osły, wielbłądy, renifery) w poszukiwaniu odpowiednich pastwisk. Pasterstwo koczownicze i półkoczownicze występuje współcześnie w Afryce – głównie na półpustynnych obrzeżach Sahary, na Półwyspie Arabskim oraz w Azji Środkowej i Północnej;
- rolnictwo tradycyjne – polega na uprawie roślin i chowie zwierząt. W gospodarce tradycyjnej wydziela się dwa typy rolnictwa: chłopskie i obszarnicze;
• rolnictwo chłopskie – najczęściej jest to gospodarka samozaopatrzeniowa, w której na sprzedaż przeznacza się tylko nadwyżki produkcyjne;
• rolnictwo obszarnicze – charakteryzuje się gospodarstwami o bardzo dużej powierzchni, w których przeważa rolnictwo ekstensywne o niskim poziomie mechanizacji (obecnie występuje głównie w Ameryce Łacińskiej);
- rolnictwo rynkowe – gospodarka rolna dążąca do osiągnięcia maksymalnego zysku poprzez intensyfikację produkcji rolnej (wzrost plonów dzięki stosowaniu modyfikowanych genetycznie gatunków roślin odpornych na szkodniki i wyżej plonujących, a także poprzez zwiększoną chemizację oraz wprowadzanie pasz przyspieszających wzrost zwierząt) i zwiększanie produktywności pracy (mechanizacja prac polowych, specjalizacja produkcji). W rolnictwie rynkowym wyróżnia się:
• wysokotowarowe, intensywne rolnictwo Europy Zachodniej z daleko posuniętą specjalizacją gospodarstw, np. w produkcji zbóż, roślin przemysłowych, owoców i warzyw lub chowie bydła (głównie mlecznego), trzody chlewnej czy owiec;
• rolnictwo farmerskie – wielkoobszarowe, zmechanizowane i wyspecjalizowane gospodarstwa (hodowlane, zbożowe, roślin przemysłowych), z których cała produkcja przeznaczona jest na sprzedaż. Występuje w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, a także w nieco zmienionej formie w Australii i Nowej Zelandii;
• rolnictwo plantacyjne – wyspecjalizowane w produkcji określonych roślin (przeznaczonych przede wszystkim na rynki zagraniczne) w dużych obszarowo gospodarstwach. Głównymi roślinami plantacyjnymi są: herbata, bawełna, trzcina cukrowa, kawa, kauczukowiec, bananowiec, kakaowiec, ananasy. Największe obszary rolnictwa plantacyjnego występują w strefie międzyzwrotnikowej Ameryki Łacińskiej, Afryki i Azji;
- rolnictwo uspołecznione
Źródło: